สายลม กับ ความว่างเปล่า

 >>>>>>>>>>    วันเสาร์ ฉันนั่งกอดความเหงา และความเดียวดาย 

ใต้สายลมที่หนาวจับใจ ไม่มีสิ่งใดนอกจากความว่างเปล่า

สายฝนกระหน่ำตกลงมา แทนน้ำตาที่เปียกปอนอยู่ในหัวใจ

ฉันนั่งเพ้ออะไรไม่รู้ เป็นตัวอักษรลงไปในคอมพิวเตอร์

สายฝนและลมหนาว ทำเอาฉันหนาวจนตัวสั่น

มันเย็นยะเยือกไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ

ตอนนี้หัวใจของฉันกำลัง ร่ำร้อง

“เจ็บช้ำ”

“ปวดร้าว”

และ

“เดียวดาย”

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s